عشق به خدا

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

اوصاف شيعيان واقعي در وصاياي امام محمدباقر علیه السلام (19)*

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

آيت‌الله علامه محمدتقي مصباح ره
چكيده

امام‌ محمدباقر علیه السلام پس از اشاره به فضيلت‌ها و مقام‌هايي كه خداي متعال براي انسان مقرر فرموده و راه‌هايي كه انسان را به اين كمالات مي‌رساند، به اين نكته توجه مي‌كنند كه اين‌ سفارش‌ها برای آينده است؛ در حال حاضر چه کنیم تا نزد خداوند محبوب باشیم؟ چه کنیم که وظایفمان را بهتر انجام دهیم و از شر شیطان محفوظ بمانیم؟ و گذشته‌هایمان را چگونه جبران كنیم؟ حضرت در ادامة مي‌فرمايند: پروندة گناهان گذشتة خود را بازخواني كن و در اين بازخواني، پشيماني راستين خود را از گناهان گذشته ابراز کن و بکوش بسیار استغفار كنی، و براي اينكه شايستة رحمت و عفو الهي شوي، سعي كن برنامه‌ات را تغيير دهي و به‌سوي خدا بروی؛ و براي اينكه در اين كار موفق شوي از دعا و مناجات در تاريكي شب‌ها غافل نشو.    
امام محمدباقر علیه السلام در اين زمينه مي‌فرمايند: «وَاسْتَرْجِعْ سَالِفَ الذُّنُوبِ بِشِدَّةِ النَّدَمِ وَكَثْرَةِ الِاسْتِغْفَارِ، وَتَعَرَّضْ لِلرَّحْمَةِ وَعَفْوِ اللَّهِ بِحُسْنِ الْمُرَاجَعَةِ، وَ‌اسْتَعِنْ عَلَى حُسْنِ الْمُرَاجَعَةِ بِخَالِصِ الدُّعَاءِ وَ‌الْمُنَاجَاةِ فِي الظُّلَمِ»؛ با پشيماني کامل و آمرزش‌طلبيِ بسيار از گناهان گذشته[ات] بازگرد و با بازگشتي شايسته [به درگاه خدا] خود را از رحمت و بخشش الهي برخوردار کن، و براي بازگشتِ شايسته، از دعاي خالصانه و مناجات در تاريکي‌ها کمک بگير.
كليدواژه‌ها: گناه، مناجات، حب دنيا، عشق به خدا.
 

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
284
شماره صفحه: 
5
صفحه شروع مقاله: 
5
صفحه پایان مقاله: 
9

جلوه هاى معرفت و عشق به خدا

سال بيست و سوم ـ شماره 196 ـ فروردين 1393، 5ـ12

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح

چكيده

نوشتار حاضر شرحى بر دعاى امام سجاد عليه السلام است كه به موضوع آثار و لوازم محبت به خدا مى پردازد. ازجمله آثار محبت، شوق ديدار محبوب، توجه به محبوب و عشق بر او در دل، و شور و شيدايى است كه همواره محب در پى وصول به محبوب خويش است.
لذت شوق، محبت و شيدايى نيست، محبوب، لذتى به مراتب بالاتر از لذت هاى مادى دارد كه به راحتى قابل درك نيست.
در اينكه آيا محبت موجب معرفت است يا بعكس؟ بايد گفت: طبيعى است كه تا انسان چيزى را نشناسد و در آن حس و حالى را نيابد، آن را دوست نمى دارد؛ زيرا دوست داشتن امرى ادراكى است كه پايه آن معرفت است. بنابراين، محبت بدون معرفت دوام و قرار ندارد.
بدين منظور، بايد همواره ياد خدا و عشق و محبت به او را در دل زنده نگهداشت و دل را نبايد جاى غير خدا قرار داد.

كليدواژه ها: عشق، محبت، شيدايى، عشق به خدا، لذات مادى، محبت، معرفت.

سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
196
شماره صفحه: 
5
محتوای تغذیه