اسمعيل سلطاني بيرامي

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

نقش تقوا در بعد بينشي کمال انسان از ديدگاه قرآن کريم

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان
 سال سي‌ و يكم، شماره دوم، پياپي 293، ارديبهشت 1401، ص 41ـ50

نوع مقاله: ترويجي

* سيدمحمد نمازي خيرآبادي/ دانش‌پژوه دکتري معارف و علوم قرآن مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    smfsksz@gmail.com
اسمعيل سلطاني بيرامي/ استاديار گروه تفسير و علوم قرآن مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)    Soltani@qabas.net
دريافت: 17/10/1400                    پذيرش: 22/01/1401

سال انتشار: 
1401
شماره مجله: 
293
شماره صفحه: 
41

اختلاف‏گريزى آيات در آينه قرآن و حديث

سال بيست و سوم ـ شماره 197 (ويژه علوم قرآنى)

اسمعيل سلطانى بيرامى : استاديار مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس‏سره  soltani@qabas.net

دريافت: 11/6/92               پذيرش: 1/11/92
چكيده
يكى از ويژگى‏هاى قرآن كريم، پيراستگى از  هر نوع اختلاف و تناقض نقص‏گونه و ناسازگار با الهى بودن است. اثبات اين ويژگى براى قرآن يكى از مقدمات اثبات اعجاز آن در عدم اختلاف است. مقاله حاضر با روش توصيفى و تحليلى ـ انتقادى در پى اثبات اين ويژگى قرآن است. وجود اختلاف در قرآن، علاوه بر اينكه با حكمت الهى ناسازگار است، در آيه‏اى از قرآن كريم (نساء: 82) نيز با صراحت نفى شده است و در برخى ديگر از آيات قرآن، به ويژگى‏هايى از اين كتاب مانند «غير ذى عوج»، تصريح شده كه ملازم با عدم اختلاف در آن است. روايات فراوانى نيز حاكى از هماهنگى و عدم اختلاف ميان آيات قرآن و نيز پاسخ به آيات موهم تناقض است.
ملاحظه تك‏تك آيات قرآن با يكديگر و اثبات هماهنگى ميان آنها، يكى از راه هاى ديرياب اثبات پيراستگى قرآن از اختلاف است كه  در دو بخش «هماهنگى و ارتباط آيات پيوسته»، و «هماهنگى آيات ناپيوسته» قابل طرح است.
كليدواژه ها: قرآن، روايات، اعجاز قرآن در عدم اختلاف، عدم اختلاف در قرآن، ادله عدم اختلاف در قرآن، آيات موهم اختلاف.
 

سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
197
شماره صفحه: 
47

حوزه ارتباط زمان و مكان نزول و تفسير قرآن

معرفت سال بيستم- شماره 164-مرداد1390، 57-70

اسمعيل سلطانى بيرامى*

نفيسه سادات موسوى زاده**

چكيده

آگاهى از «زمان و مكان نزول» آيات قرآن يكى از قراينى است كه مفسّر مى‏تواند در درك مقصود آيات از آن يارى بگيرد و به كمك آن، تفسير صحيح را از غيرصحيح بازشناسد. از اين‏رو، بى‏توجهى به آن، مراد برخى آيات را مبهم يا متشابه مى‏نماياند. نقش زمان و مكان نزول بر تفسير قرآن و تعيين حوزه كاربرد آن در فهم مقصود آيات قرآن كريم نيازمند تبيين است. زمان و مكان نزول در فهم معنا و مفهوم لغات قرآنى، فهم معناى كلى محتواى سوره‏ها و فهم مقصود آيات ابزارى كارآمد به شمار مى‏آيد. اين قرينه با تصديق يا ابطال روايات اسباب نزول، شناخت مصاديق آيات را روشن و راه را براى آگاهى از حكمت نزول هموار مى‏سازد.

كليدواژه‏ها: زمان نزول آيات، مكان نزول آيات، نزول قرآن، تفسير قرآن.

سال انتشار: 
20
شماره مجله: 
164
شماره صفحه: 
57

روابط اخلاقى و اجتماعى مسلمانان با غيرمسلمانان از ديدگاه قرآن

روابط اخلاقى و اجتماعى مسلمانان با غيرمسلمانان از ديدگاه قرآن

اسمعيل سلطانى

سال انتشار: 
13
شماره مجله: 
83
شماره صفحه: 
62

روابط خارجى دولت اسلامى از ديدگاه قرآن كريم

روابط خارجي دولت اسلامي از ديدگاه قرآن كريم

جنگ يا صلح؟

                        اسمعيل سلطاني1

چكيده

از آن‌رو كه زندگي مسلمانان به شكل‌هاي گوناگون در تعامل با گروه‌هاي ديگر و پيروان ديگر اديان بوده و هست، يكي از موضوعات شايسته بررسي، نظر قرآن در مورد روابط خارجي دولت اسلامي است. مقاله حاضر با تكيه بر معارف قرآن، و روش تفسير موضوعي به بيان اصل اولي در روابط خارجي دولت اسلامي مي‌پردازد. دانشمندان، چهار نظريه «جنگ»، «صلح»، «دعوت» و نظريه «برچيده شدن حاكميت كفر» را مطرح كرده‌اند. از بررسي و تأمّل در آيات مربوط به جنگ و صلح قرآن به دست مي‌آيد كه اصل اولي در رفتار دولت اسلامي با دولت و گروه‌هاي غيرمسلمان پس از دعوت آنان به اسلام و نپذيرفتن آن از سوي آنان، صلحي عزتمند است. از ديد آيات، جنگ امري استثنايي و خلاف اصل است و مادامي كه اسباب و عوامل جنگ عارض نشده، صلح و همزيستي برقرار است.

كليدواژه‌ها : قرآن، دولت اسلامي، جنگ، صلح، همزيستي، دعوت، حربي، معاهد، ذمّي، امان.

سال انتشار: 
18
شماره مجله: 
143
شماره صفحه: 
69

مقصود از موافقت و مخالفت حديث با قرآن

مقصود از موافقت و مخالفت حديث با قرآن

در روايات عرض

اسمعيل سلطاني1

چكيده

در احاديثي از معصومان عليهم‏السلام، عرضه روايات بر قرآن كريم يكي از راه‏هاي بازشناسي روايات صحيح از غير آن شمرده شده است. اين احاديث با عنوان «روايات عرض» شناخته مي‏شوند. اين مقاله با روش مطالعه تحليلي و با هدف تبيين مفاد روايات عرض، به بررسي متن روايات ياد شده مي‏پردازد و با تحليل متن روايات و ديدگاه دانشمندان در اين زمينه، به برخي سؤالات پاسخ مي‏دهد.

با توجه به متن روايات عرض، مراد از «كتاب» كه معيار سنجش روايات قرار گرفته، قرآن است و شامل سنّت و برهان‏هاي عقلي نمي‏شود. روايتي در ترازوي قرآن وزن سنگين‏تري دارد كه مخالف قرآن نباشد. بر اساس يافته‏هاي اين مقاله، اقسام روايت مخالف با قرآن بر سه دسته‏اند: 1. مخالفت به صورت تباين؛ 2. مخالفت با اصول كلي مستخرج از آيات قرآن؛ 3. مخالفت به تباين جزئي كه قسم اخير، مخالف محسوب نمي‏شود.

عرضه حديث بر قرآن، اختصاص به صورت تعارض دو خبر با يكديگر ندارد، بلكه هر حديثي را بايد به قرآن عرضه كرد. اخبار عرض به لحاظ مضمون نيز دو دسته‏اند: بيانگر انكار صدور روايت مخالف كتاب از معصومان عليهم‏السلام و بيانگر نفي حجّيت روايات مخالف كتاب.

كليدواژه‏ها: روايات، قرآن، روايات عرض، حديث موافق، حديث مخالف.

سال انتشار: 
17
شماره مجله: 
136
شماره صفحه: 
71

منبع بودن قرآن در تفسير

منبع بودن قرآن در تفسير

اسمعيل سلطانى

مقدّمه

شناخت هر موضوعى و استفاده صحيح از آن بستگى تام به شناخت منابع اطلاعاتى آن دارد. در تفسير قرآن كريم نيز بحث از منابع تفسير، كه در كتاب هاى علوم قرآن با عناوين «مآخذ / مصادر تفسير» نيز از آن ياد شده، از اهميت فوق العاده اى برخوردار است و به همان ميزان كه بهره مندى از منابع تفسيرى اطمينان بخش و راهگشاست، بى توجهى به آن موجب افتادن مفسّر در دامن تفسير به رأى يا برداشت هاى ناروا از آن خواهد شد.

در اين مقاله، پس از بحث هاى مقدّماتى درباره منابع تفسير،1 خودِ قرآن يكى از منابع تفسير معرفى گرديده و پس از بيان ادلّه منبع بودن قرآن در تفسير، به نقد و بررسى شبهات در اين موضوع پرداخته شده است.

سال انتشار: 
15
شماره مجله: 
107
شماره صفحه: 
48
محتوای تغذیه