عليرضا جوادزاده

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

بازکاوي موضع سيدعبدالله بهبهاني در نهضت تحريم تنباکو

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

* عليرضا جوادزاده/ استاديار گروه تاريخ انديشه معاصر مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني ره     Javadi4@qabas.net
محمد ملک‌‌زاده / استاديار گروه سياست پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي     Malekzadeh1350@gmail.com
دريافت: 18/12/1399                    پذيرش: 15/04/1400
چکيده
سيد‌‌عبدالله بهبهاني در جريان نهضت تحريم تنباکو، به حمايت از قرارداد رژي و نقض حکم تحريم اقدام کرد. در اين راستا، برخي اقدامات خاص وي، مانند ديدار با مسئولان انگليسي، موجب انگشت‌نما شدن وي و ماندگاري نامش در تاريخ به‌عنوان ناقض حکم تحريم گرديد. نوشتار حاضر با روش تاريخي و بررسي دقيق گزارش‌ها‌ و اسناد، به توصيف و تبيين مواضع و اقدامات بهبهاني در نهضت تحريم تنباکو پرداخته است.    
در نگاهي همدلانه، علت موضع و اقدامات وي را مي‌توان ناظر به دو مسئله دانست (که البته هر دو قابل نقد است): 1. تشکيک در اصالت و نيز شرعي بودن حکم تحريم؛ 2. توجه به منافع حاصل از اجراي قرارداد رژي و مضرات فسخ آن براي ايران. علی‌رغم‌ آنکه بهبهاني روابط نزديکي با امين‌السلطان صدراعظم برقرار کرده بود و نيز تمايلاتي به مسئولان انگليس و سياست‌هاي آن کشور داشت که نبايد تأثيرگذاري اين روابط و تمايلات را در مواضع بهبهاني ناديده گرفت، با اين حال، ادعاي اخذ رشوه از سوي بهبهاني براي مبارزه با حکم تحريم مورد ترديد جدي است و موارد ارائه‌شده در اين زمينه، توان اثبات چنين ادعايي را ندارد.
کليد‌واژه‌ها: سيد‌عبدالله بهبهاني، تحريم تنباکو، قرارداد رژي.
 

سال انتشار: 
1400
شماره مجله: 
284
شماره صفحه: 
77
صفحه شروع مقاله: 
77
صفحه پایان مقاله: 
85

فلسفه نظرى تاريخ در نگاهى مقايسه اى ميان دو متفكر غرب و شرق جهان اسلامابن خلدون و استاد مطهرى

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى آبان 1395

موسى نجفى / استاد پژوهشگاه علوم انسانى و مطالعات فرهنگى

عليرضا جوادزاده / استاديار مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره            Javadi4@qabas.net

دريافت: 29/2/94               پذيرش: 11/10/94

 

چكيده

عبدالرحمن بن خلدون (به عنوان نماينده فكرى يك دوره انديشه ورزى در مغرب اسلامى) در ابتداى كتاب تاريخ «العبر»، با تأسيس علمى جديد، در مقام كشف قوانين حاكم بر اجتماعات انسانى برآمده است. در مقابل، استاد مرتضى مطهرى (به عنوان نماينده فكرى يك دوره انديشه ورزى در شرق اسلامى) در كتاب «فلسفه تاريخ» و برخى ديگر از آثار خويش، به صيرورت و تحول كل تاريخِ انسان نظر داشته، درباره عامل، جهت، هدف، ماهيت و معيار حركت تاريخ، به بحث پرداخته است. در كنار تفاوت اين دو انديشمند در: فاصله يا پيوند نسبت به فلسفه اسلامى، بررسى تاريخ انسانى از منظرى كلى يا قوانين اجتماعى به صورت جزئى، دَوْرى يا تكاملى ديدن تاريخ، پيروى از مذهب تسنن يا تشيع، و برخى امور ديگر؛ اما، در هر دو، اين زمينه و ماهيت مشترك وجود دارد كه عقلانيت مطرح شده، از سطح عقلانيت حوزه تفكر غربى، فراتر رفته، مى خواهند خود را در چشم انداز شريعت ببينند و يا اينكه دست كم شريعت را در چشم انداز خود داشته باشند؛ از اين زاويه است كه مى توان در هر دو متفكر، به موضوع «فلسفه تاريخ اسلامى» رسيد؛ منتها در اولى با گذشتن از «فلسفه ابن رشد» و در دومى با تكامل و سير در «فلسفه صدرايى».

 

كليدواژه ها: فلسفه تاريخ، فلسفه نظرى تاريخ، قوانين (اجتماعى و تاريخى)، حركت تاريخ، انحطاط، تكامل.

 

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
227
شماره صفحه: 
77

آسيب شناسى روش ابن خلدون در كشف قوانين اجتماعى (علم عمران)با تأكيد بر دولت ها

سال بيست و چهارم ـ شماره 212 (ويژه جامعه ‏شناسى)

عليرضا جوادزاده / استاديار گروه تاريخ انديشه معاصر مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره                    Javadi4@qabas.ne

دريافت: 23/9/93               پذيرش: 25/3/94

چكيده

عبدالرحمن بن خلدون، با هدف شناخت اخبار صحيح تاريخى از اخبار كذب، به بررسى اجتماع انسانى پرداخته است تا طبايع و قوانين اين اجتماع را به دست آورد. وى در اين زمينه، در ابتداى كتاب تاريخى «العبر» خويش، علمى را به نام «عمران» بنيان نهاده است. مسائل اين علم، قوانين حاكم بر اجتماع انسان ها مى باشد كه ابن خلدون ادعاى كشف آنها را به روش «برهانى» دارد. مهم ترين ايرادِ مقدمه ابن خلدون، وجود نقض در موارد متعددى از قوانين اجتماعى بيان شده به ويژه درباره دولت ها مى باشد. منشأ اين ايراد، به روش وى در استخراج قوانين بازمى گردد. ايراد اساسى روشى به قوانين ابن خلدون، دو چيز است: الف) عدم پايبندى بر قلمرو روش ها و استفاده از روش تعقلى در قلمرو روش تجربى؛ ب) عدم رعايت شرايط هر روش در مقام عمل. مقاله حاضر به روش تحليلى ـ توصيفى به اين موضوع مى پردازد.

 

كليدواژه ها: قوانين اجتماعى، علم عمران، برهان، روش تعقلى، روش تجربى.


سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
212
شماره صفحه: 
73
محتوای تغذیه